Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zitten omdat 't Joden-kinderen waren en om diezelfde reden dronken ze ook uit de witte kopjes, achter de blommen-en-vergulde. Dat waren de Joden-kommetjes.

Dat ging echter allemaal buiten eigenlijken nijd en openlijke vijandschap om — al was er wel eens ruzie — maar alleen, omdat ze dat als iets goeds en oorbaars zagen in eenmaal vastgesteld maatschappelijk verband.

Zoo was 't altijd geweest op Pietjes breischooltje en Pietje-zelf had 't ook altijd goed gevonden, maar met de jaren waren toch liberaler ideëen in haar spitsbleek, nooit-heelemaal-nuchter kopje gewassen, en een paar maal had ze al in een moedige bui, de veronderstelling gewaagd «dat Joden toch óók menschen waren.» |

Tegen het theologisch verweer van kerksch en bijbelvast tante Mietje — want ook dat gedenkwaardige geschiedde op 'n Donderdag — èn de dreigementen van haar factotum had ze haar stoutmoedig beweren echter niet durven volhouden. Want Pietje was eigenlijk alleen maar baas-in-naam, ze inde de breicenten, en was al tevreden, zooveel bijeen te scharrelen, dat ze een kannetje «kouwe thee» bij den tapper naast de deur kon laten halen. Joden-Racheltje werd daarvoor altijd uitgestuurd;.... « zeg jij maar kouwe thee, hoor, en dat-ie de cente wel krijgt.... en 't flesschie onder je schort. .. ., as-'n-meid , hoor ....»

De eigenlijke heerscheres over de woelige schare was Ma van der Kop, de grootste van 't school, grof-

Sluiten