Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Wat vin-jaai.... braai maar liefers .... je hêt niks te vinde .... ik en de jefrouw kenne 't bestig alleenig af....»

«Nou maar», teemde Klasie Berg, die vriendin-liep met Ma en dus ook wat zeggen durfde, «nou maar jefrouw, main vader, die sait.... datte de Jode onse Heer gekruisigd hebbe.... enne nou vraag ikke .... benne da-mensche ?....»

«Da's al zoo lang geleje», uitflapte Gerrit, «endaar hebbe deuze schape op alle meniere niet an meegedaan wa-jij, snoesie?» 't Laatste tegen Hendriek,

die 'm minachtend aankeek.

« Snoesie mót-ie segge », hoonde Jans Boon, «ie-denkt, dat-ie sellefers ook 'n snoesie is ... . En 't is tóch waar.... se hèbbe onse-Heer gekruisigd »

Tante Mietje vond 't nu tijd van tusschenbeide komen en streng kraakstemde ze uit haar hoekje:

«Ik sèg ik sèg jullie most je schame, da's

spotte, da's spotte, wat jullie doene.... Me nichie

Pietje hèit ongelijk d'r mót onderscheid weze ....

Jood en Christe, da's nie eender.... maar soö prate, da's spotte, da segt een oud mènsch o, soo . ...»

Hendriek woedend snikte .... «ik zal 't zegge

ik zal 't tegen vader zegge .... en dan mó'k lekker van 't school kf....»

Dat gaf hoongelach ....

« Nou kind», schei-kwetterde Ma « wi-je dalijk ?....

daar's de deur, hoor....»

Sluiten