Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te stinkwalmen begonnen in lappenhoop.... Met statigen zwarten wimpel, sierlijk opgolvend , roetgulpte de lamp. De heele kluit drong, van revolutiegeest bezeten, gezag verguizend, om Pietje heen, die hijgend en vuurrood, stumperig probeerde 't bochellijfje uit te rekken tot een lengte, die 't in de opgeheven handen vastgekrampte kussen buiten 't bereik van de grijpende meiden kon brengen.

Vlak bij 't nu rood-gloeiend potkacheltje, zat tante Mietje, lippenprevelend met lachvertrokken mond, griezelig grijnzend in 't bang-bleeke bakkesje, dorre handen nerveus bevend in schorteschoot, 't geweld aan te zien

« Overlote .. ..» blerde Ma van der Kop. Zwaaiend met haar geducht wapen, den houten pollepel, dien zoo nu en dan bons-kletsend op tafel met stevigen slag van 'r boerenknuisten, furiede ze tegen waggelend Pietje op.

♦ Main ruggekusse .... wê-jullie maide .... nê-zoo goed van main .... va main cente.... Wou je dat an dat rooie Jodekind geve .... Hiér da-ding . .. .»

En energiek pollepel-zwaaiend wilde ze 't Pietje weer ontgrissen.

Pal stond die. De strijd gaf haar moed.

«Nou .... en 't is toch voor Racheltje .... 't Is mijn kusse .... jullie kanne nou allemaal je cente wêromkrijge .... 't zèl nou voor Racheltje zijn....»

Valsch-spichtige Trijntje Bont glupend beklom, achter Pietje, wagglende taboeret.... rukte.... ineens 't

Sluiten