Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Even, in machinaal gehoorzamen, hield 't rusteloos schuifelen op, werd 't onder 't boos samentrekken van de blonde wenkbrauwen in 't jongemeisjes gezichtje, broeierig-stil, kunstmatig-ordelijk.

En in die stilte klonk ineens, absoluut onverwacht, luid geschrei, waar de heele klas en de juffrouw ook,

van opschrikte.

Markie's voorbuur, pootig kereltje, te oud voor de klas, maar te lummelig-dom om verder te komen, schrik en plaag voor de kleintjes, had stilletjes, heel voorzichtig, de dikke, mooie, met rood papier beplakte griffel uit Markie's slappe vingertjes gegrist. Doch voor hij tijd tot behoorlijk opbergen had, was Markie al wakker, met wijd sperren van z'n vakerige oogen, voelend dat er iets gebeurd was zonder nog juist te weten wat. Juist zag hij den mooien griffel in de blouse van dikken Dirk verdwijnen en ineens, met z'n heele bovenlijf de bank overschietend, dat de blauwe kiel Dirks rugleuning overbolde, greep hij met zenuwachtig gebarende vingers naar z'n eigendom, zoodat Dirk, den stoeren ellenboog afwerend achteruitstootend hem juist, met vinnig rakende bons tegen 't dikke neusje mepte. Bloed spoot eruit en luid huilend liet bang, al afgebluft Jodenjongetje z'n hoofd op de bank vallen. Voor de bloedspatten, akelig op 't bankvlak, griezelden de dichtbije kinderen, en de juffrouw, even besluiteloos, stond een momentje overleggend.

Sluiten