Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koppen staan hier als akelig flodder-impressionisme. Verder ziet hij , in dat zwart en schuchterlijke d'oogen dier ver-afstaande joodjes „glazerig kijken. Dan „wimpers om oogen (wou hij ze om monden hebben?) in glazerig kijken." Dat woordje „in is hier kostelijk van slobberige onzuiverheid, wijl 't weer de plastiek zoo fel troebleert. Daar tusschen plakt hij zonder scherpe plastische afscheiding en omlijning weer: „hoofden in schijn van den dag," — o>zV-hoekig." Eerst waren ze bleek in dien dag-schijn, toen schuchterden ze in t zwart of aarzelend donker, nu staan ze weer „wit-hoekig"

De overgang van sfeer, licht, attitude der klubjoden is bovendien in deze gansche beschrijving verbijsterend van plastische verwarringen. Naast prachtige vaste visie-zegging als juist zeven regels boven dit citaat, een knoeierige detailleering, uitwissching en bemorsing van onzuivere plastiek ; een gebrekkige idiote zinsbouw, een grilligplots loslaten van en weer grijpen naar lidwoordjes.

Neem b.v. eens zoo een schijnbaar eenvoudigen en zuiver beeldenden zin:

„Op zijn schouder leunde ouwelijk joodje, diep in schaduw van kleppet, mager gezicht en zwaar bestoppeld, stoppels over wangen, bovenlip, kin,

Sluiten