Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leeren! Nóg mooier! Niemand heeft daarvoor tijd en lust! Heerlijk ! Hoeveel dagen en maanden heb ik niet 's morgens, 's middags en s avonds op het land geloopen, door wei en polder, altijd maar bestudeerend, in me opnemend lichtwerkingen, de pracht, de goddelijkheid van het licht, van de glanzen en kleurspelingen van zon en maan. Het zijn de eenzame, maar wonderlijk ontroerende wandelingen van den zoeker naar de levens-schoonheid, dè.n in de stilte, de eeuwigheid om je, dèn plots verdwalend in het wereldgedruisch der mokerende steden, waar ook weer 't licht gloeit, vuurt en sterft; waar ook de lijnen van ieder ding leven, bewegen, grandioos in gang, of geweldig in rust.

Voor er een woord geschreven wordt, gaan daar vooraf die stille, weemoed-schoone zwervingen in de verre eenzaamheid door 't avondof schemerende land. O! er zijn geen schooner tochten, en de mensch leert er de stilte kennen als een vroom geluk.

Hoeveel keeren zal die groote stemmingsdichter Daubigny niet de eenzame maan-nachten, om zijn geliefd dorp, ingeslopen zijn, in stille verrukking zijn leven daar hebben verdroomd op de wond're glanzen en blanke kleurspelingen

Sluiten