Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sociale wetgeving,

van hen, die door gemis van kapitaal of door andere oorzaken, in minder gunstige omstandigheden verkeeren en voor wie dus afzonderlijke voorzieningen noodig zijn.

De oorzaak van den zwakkeren toestand van sommige klassen wordt door velen inzonderheid toegeschreven aan den zoogenaamden privaten eigendom (hierop komen wij later terug).

Oudere schrijvers over de staathuishoudkunde wilden dien bijzonderen eigendom wel niet afschaffen, maar toch een gemeenschappelijke voortbrenging en een gelijkmatig gemeenschappelijk verbruik bevorderen.

De economen van den nieuweren tijd, die nevens vele andere, in hoofdzaak den privaten eigendom afkeuren, noemt men met eenen algemeenen naam

socialisten.

Zij willen den grond en het kapitaal in handen van de gemeenschap (den staat) doen overgaan, en deze belasten met de productie van al het noodige en de verdeeling ervan.

De leer der socialisten vindt zijn hoogste uitdrukking in de theorieën van den Duitschen socialist

Karl Marx,

den vader van de theorie der

Meerwaarde.

die leert dat de producten hunne eenige waarde aan den daaraan besteeden arbeid ontleenen en wat de kapitalist er meer van maakt, dan het loon van den arbeider, de hoogere of meerwaarde dus, onbetaalde arbeid vertegenwoordigt, waarvan den arbeider zijn deel toekomt.

Sluiten