Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De sociale economie houdt zich in de eerste plaats bezig met de armoede van hen die kunnen en willen arbeiden, maa "geen middel vinden om hun arbeidskracht voldoende aan te wenden.

Ieder gevoelt dat dit niet anders kan zijn dan een gevolg van maatschappelijke misstanden, b. v. van de wijze waarop de arbeid is geregeld of het kapitaal wordt verbruikt.

Verschillende kleinere oorzaken, die een volk of eene bepaalde groep ervan op den langen duur verarmen, werken mede, zooals oorlogen, die de volken voortdurend met schulden overladen, te geringe zorg der regeeringen voor de bevordering der welvaart, verkeerd werkende belastingstelsels, enz.

Het is eene algemeen heerschende dwaling dat de oorzaak der armoede gelegen is in zoogenaamde

overbevolking.

Wel is het waar, dat eene minder snelle toeneming der bevolkinodikwijls gewenscht zou wezen, indien die door natuurlijke middelen kon worden verkregen en bijvoorbeeld de meerdere beschaving in staat was om van het sluiten van onberaden huwelijken, die zoo vaak voorkomen, te doen afzien.

Het wordt terecht afgekeurd, dat iemand die niet in staat is de zorg voor een gezin op zich te nemen, toch eene verbintenis sluit, waarvan het hebben van een gezin het gevolg kan zijn

Toch is dit meer eene zaak van persoonlijken dan van algemeenen aard. In het algemeen is het bestaan van een groote en toenemende bevolking geen oorzaak van armoede. Die oorzaak is geene andere dan

te geringe voortbrenging.

Onder voortbrenging verstaan wij hier de middelen tot voldoening aan menschelijke behoeften en de middelen van bestaan in het algemeen.

Er zijn niet te veel menschen; maar er zijn te weinig bronnen van voortbrenging en er wordt dus ook te weinig voortgebracht.

Het is trouwens een feit, dat ieder kan waarnemen, die goed uit de oogen ziet, dat in slecht bevolkte streken soms "zeer veel armoede geleden wordt, betrekkelijk veel meer dan in groote middelpunten van bevolking.

Sluiten