Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

maar wat zou dat nog? Hij had immers nog voldoende, en nu was zijn traktement toch groot genoeg om bijna toe te komen. Anderen betaalden hun geluk wel duurder — of wat ze voor geluk aanzagen.

Een merkwaardig archiefje, dat van zijn vrouw .... Waarom hield ze die brieven alle bij elkaar? 't Was toch alles, of grootendeels althans, nullig... Ja, maar 't waren trouwe afdrukken van echt-vrouwelijk leven, 't was natuur, al deed de weelderigheid aan tropische plantengroei denken; en uit alles steeg de bedwelming der egelante vrouw, als de geur eener

grillige orchidee.

Aanbiddelijk, verrukkelijk, ondanks haar grilligheid, neen öm haar grilligheid. Want was ze niet edel en beminnelijk, bij al haar kleine tekortkomingen, niet ontoegankelijk voor ontheiliging als de bloem der diepe wouden, die slechts geurt en bloeit voor de gelukkige die haar vindt. Hij was die gelukkige. Hij was zoo zeker van zijn bezit, dat hij nooit jaloezie voelde bij al haar behaagzieke streekjes en aanstellerijtjes — hij kende ze, hij vond ze „lief", o, „ergerlijk lief', zooals hij 't vaak noemde — hij was zóo overtuigd van de degelijke grondslag van haar karakter, dat hij bijna nooit boos werd om haar driftbuitjes, die nu en dan voorkwamen; hij lachte er om op goedige, lobbesachtige wijze. Dan vond ze hem „stupide", en ook dit vond hij vermakelijk...

Sluiten