Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deed wat me later.... zulk een wroeging gaf. En ik alleen was de schuldige, toen.... dat eene oogen-

bük O, laat me je alles vertellen!

„Goed dan," klonk het lusteloos en mat.

,,Hij was niet de verleider ik was t die hem

ertoe bracht."

Bah een man!" viel Larsen in. „'t Is een schande

voor een man zich te laten verleiden door een vrouw!"

„Zeker, zeker, maar 't is toch een verzachtende omstandigheid.... En wat mij aangaat.... ik wist niet wat ik deed.... Ik voelde me eenzaam, verlaten. Jij was steeds in je boeken.... Ik dacht dat

je niet meer van me hieldt "

Larsen trok de schouders op.

,,'t Was verbeelding, zeker, dat zie ik nu wel in

maar toen toen geloofde ik 't en hij — Ru-

(joif was zoo vriendelijk en zoo belangstellend, en

zoo vol attenties, en zoo altijd om mij heen. Jij zat in je studeerkamer. En dan zat hij bij mij.... soms tot 's avonds laat. Of jij was uit, naar de bibliotheek ...

Eens op een avond ....

Larsen maakte een afwerend gebaar.

„Ik weet heusch niet hoe 't kwam, ging Paula hartstochtelijk voort. „Maar.... 't was maar eens, net eens....

Weer maakte Larsen een gebaar, ditmaal van onge-

Sluiten