Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan je niet meenen jij 200 g°ed en ver§evens

gezind "

„Maar, mijn hemel, begrijp me dan toch! Zoo iets is niet goed te maken. Jij kunt me niet het geloof teruggeven, mijn geloof in jou, dat ik voor goed verloren heb.... Dat heeft niets met vergeven of goedheid te maken.... Ik heb medelijden met je .... veel medelijden. Maar dat jaagt 't spook van mijn schande en mijn verdriet niet weg!"

Paula antwoordde niet. Ze zag haar spel \erloren,

en dit dreef haar schier tot wanhoop.

„Mijn God, mijn God," bracht zij eindelijk uit. „Eisch van me wat je wil. Ik wil je slavin zijn, boete doen als een ellendige zondares. Ik zal je je geluk teruggeven. Och, Willem, geloof me, ik zal't je teruggeven!

Maak me niet ellendig. Ik kan niet zonder jou leven.... Een scheiding zou me doen sterven van

verdriet • • • •'

Ze wist hoe zijn liefde voor haar geweest was: ze geloofde niet dat zulk een liefde plotseling dood

kon wezen.

Haar lang geoefende kunst om komedie te spelen kwam haar uitstekend te pas. O, ze zou winnen ten slotte. Hij kon niet buiten haar, en mets kon hem meer verteederen dan de betuiging van haar liefde voor hem. Ze had hem daarmee immers reeds zoo dikwijls bekoord. Thans speelde ze hoog spel: t gold

Sluiten