Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Berusten? Nooit! Onmogelijk, onmogelijk. Maar ze zal wel willen .. .."

„In dat geval kan jij je laten beschuldigen van overspel," zei Van Thiemen kalmpjes, en keek zijn vriend leuk aan.

„Zoo, dat 's ook wat moois! Op de keper beschouwd

toch bedrog maar enfin, als 't niet anders kan

„Nee, dat is 't eenige. Je vrouw dient een vordering in op grond van overspel...." Hij lachte even: „Jij overspel, 't is wel ondenkbaar haast. Maar 't komt meer voor: je weet dat is in onze kringen de gewone komedie bij echtscheiding: 't is de korte radicale weg."

„Hm, ja, treurig genoeg. Maar de kinderen

't kind?"

„Dat wordt aan de eischeres toegewezen in zoo'n

geval.... tenzij "

„Ja?"

„Tenzij anders bepaald. Bijvoorbeeld zou je vrouw kunnen vragen het kind aan jou te laten."

„Of ze dat zou willen?" Larsen zuchtte zwaar.

„Ja, als zij niet wil, dan moet jij je schikken "

„Ik zeg je immers dat zoo iets onmogelijk is "

viel Larsen kregelig in. „Als die overspel-komedie

niet gaat, schiet ik me voor m'n kop Of "

't Beeld der kleine Didi kwam hem voor de geest in al zijn zoete bekoring. De vader voelde een schok van zelfverwijt. Hij boog 't hoofd met vochtige oogen.

Sluiten