Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij haar zou kunnen doen: hu, zoo'n gek! — want dat was hij immers nu bepaald — 't was beter alle contact te ontloopen, dan was er geen kans op geklets van de meiden ook, en — de zaak zou op rolletjes gaan

Zoo had Paula zich dan reeds uren te voren boven in haar kleedkamer opgesloten, en iedere keer was ze naar het venster geloopen, wanneer ze meende 't gedruisch van wielen te hooren. Over de tuinmuur heen kon ze een strook van de straat overzien. En toen eindelijk 's avonds vrij laat 't verwachte rijtuig langs de muur reed, stond ze weer achter 't gordijn, en kon ze bij 't schijnsel van een straatlantaarn aan de twee gestalten op de bok merken dat Larsen wel binnen enkele oogenblikken thuis zou wezen. Toen nog even geluisterd aan de deur, die ze met de hand aan de knop openhield: jawel, daar hoorde ze zijn stem in de gang! En ijlings sloot ze de deur, weer op slot.

Paula voelde zich zenuwachtig: zou Larsen misschien toch trachten tot haar door te dringen ? Als de dokter eens Ze zette zich op een fauteuil bij haar kaptafel, en wachtte af, de ooren gespitst. Het gerucht van stemmen beneden kwam flauw tot haar. Pietje of de dokter zou wel spoedig boven komen.

Daar werd aan de deur geklopt, met vrij hevige tikken.

Sluiten