Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat moest Larsen zelf zijn! Ze voelde 't, ofschoon de vlugge schreden op de trap en op den overloop evengoed op een ander hadden kunnen duiden; want men zou haar immers dadelijk verwittigen, wanneer de verwachte er wezen zou.

Een oogenblik bleef ze in beraad.

Nog eens hevig kloppen, vrij onmiddellijk na 't eerste.

„Paula, mag ik binnen?" klonk het ongeduldig en gejaagd, zonder eenige inleiding.

De aangesprokene was ten hoogste ontroerd: ze beefde over haar heele lijf. Ze moest een besluit

nemen: niet binnenlaten, in geen geval Maar

dan als hij eens de deur forceerde?

Haastig sprong ze op, liep naar de schel en deed er drie of vier zenuwachtige rukken aan.

Larsen hoorde de beweging in de kamer en 't geluid van de schel. O, hij begreep het: Paula was bang voor hem! Deze ontdekking die hij deed was weinig geschikt om hem tot bedaren te brengen, 't Speet hem nu dat hij maar niet dadelijk naar binnen was gegaan. Hij had 't niet gedaan, omdat de veranderde omstandigheden hem dwongen tot grootere vormelijkheid De deur zou wel open zijn hij moest

onmiddellijk aan dien onzin een eind maken.

„Wat is dat?" riep hij buiten zich zeiven toen hij merkte dat de deur op slot was. „Paula! Ik moet

Sluiten