Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog eens, korter maar even smakelijk als te voren.

Nee, ze had toch geen slaap Haar blik dwaalde

langs de stijlen van 't reusachtige ledikant, langs de fraaie snijwerkjes aan 't voeteneind, langs de sierlijke plooien van 't gordijn boven haar, dat slechts de helft van de heele ligruimte overspande, meer sieraad dan licht-afsluiter. Voor dit laatste was het ook te licht van kleur en te luchtig van stof.

Er lag een warme gloed over al de voorwerpen in 't ruime vertrek. De glazen hanglamp, aan fijne kettinkjes aan 't midden der zoldering bevestigd, zond haar schijnsel door een rozeroode, eivormige ballon. Er was geen ander licht in de kamer, want de twee ramen aan de smalle kant hadden ouderwetsche zware luiken en die waren gesloten. Door het rozeroode schijnsel kregen de anders gele venstergordijnen een rossige goudglans. Het wit en lichtgrijze marmer van de monumentale schoorsteen — waarbinnen een gashaard met bedriegelijke juistheid een gezellig smeulend kolenvuurtje nabootste — de overtrekken der twee kleine fauteuils aan weerskanten, het geel en witte behang met de bruine hoeklijnen, de overige, gele meubels, het witgepleisterde plafond, het Havana-kleurig, effen tapijt met het groote, zacht-ruige voetkleed voor 't ledikant aan Paula's zijde — rechts — met zijn mollige, melkwitvlokkige oppervlakte, alles was overgoten met den

HEILIUE BANDEN. 17

Sluiten