Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9

u niet gemakkelijk met die speer en dat schild in uw hand, zet 't neer tegen de rots....«

»'t Orkest begint weer, »Haltl — Wodan, nu laat u die dingen liggen; dat kan niet, anders vinden Siegmund en Sieglinde als ze zóó opkomen, de goddelijke wapenen daar slingeren, en dat is wat gek... Ja, maar u kunt ze niet opnemen als u uitgezongen bent, daar is geen tijd voor; als u 't eens hier deed: tra, la la la rom, rom, rom, — neem 't schild — ram, ram, ram, bom — bom — bom — neem 't zwaard, — och neen, vlugger, 't komt niet uit met de maat, en minder gedwongen. Nu nog eens....

»Als dat dan vele malen gerepeteerd is, gaat zoo'n scène wel.

»Maar nu je decor; nu zal bijvoorbeeld je tooneelknecht drie maten te laat het wolkendoek ophalen; dan kan Siegmund, die over de rotsen verdwijnen moet, eenvoudig niet weg, en je heele boel is in de war. Laat dan 't gordijn maar zakken.

»Of een lichteffect mist. Ik heb 't gehad dat we Tannhauser spelen, 't Tooneel moet donker zijn, want straks komt de lijkstoet met fakkels. Ik loop met een van de repetitors achter de coulissen. «Heb je een stuk papier voor me?« — vraag ik. »Wit of grijs ?« — zegt ie. »Wit«, roep ik. En meteen zet de gasfitter, die dat »wit« voor 'n commando houdt, de kraan voor 't daglicht om, en in een fel zon-effect komen de fakkels op.

Sluiten