Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»En gebeurt er één zoo'n ongeluk, dan gebeuren er meer, daar rekenen wij bijgeloovig vast op. Al kan je er ook niets aan doen. Dan komt er in een pechtige scène een groote kat over 't tooneel stappen, of er valt een lat van een décor om op een van de hoofdpersonen, of — wat verleden nog in San Fancisco gebeurde: achter het tooneel smakt een luik naar beneden, al maar lager tot in den kelder, een paniek ontstaat

»Of kleinigheden. Toen de Walkure bijvoorbeeld voor 't eerst ging, deed Sieglinde van binnen den grendel op de deur. Nu moet Hunding opkomen, maar die kan er niet in; ik op de deur geklopt, zij

hoort me niet, de muziek gaat door ik gepeuterd

met me mes in de reet van de deur, goddank, dat lukte ... maar daardoor was alles te laat, en er was heel wat gesleep van 't orkest noodig om dit weer in te halen.

»Of bijvoorbeeld: 't eerste bedrijf van de Walkure, de heftige minnescène tusschen Siegmunde en Sieglinde waaraan Siegfried zijn geboorte te danken heeft; dan schrijft Wagner wijselijk voor dat het scherm vlug zakt. En nu hapert 't koord van den Vorhang, of de man die 't scherm bedient slaapt... .

»Ja, en weet u wat hier in 't land de eeuwigdurende rem is? — 't geldgebrek. Toen ik in 't Hoftheater te Dresden was, werd daar, als er een nieuwe opera moest worden gemaakt, eenvoudig een bon aan de

Sluiten