Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

effect —, en dien heb ik zélf geverfd Die tak moet

wat zakken, anders hangt de helm er zoo te kijk, veel lager.«

De regisseur hangt er zijn hoogen hoed op, kijkt op een afstand door zijn oogharen: »zaag nog maar een brok van dien tak af... Is die groote boom uit Amsterdam meegekomen?»

»Nee, die was niet te vervoeren.«

De decorateur: »0, wij hebben achter boomen genoeg ...»

De regisseur is weer met een vaartje de blokken opgehold, die nu achter de rotsstukjes verborgen zijn, en op het hoogste punt staat hij, fier als een veldheer. Nu worden al maar meer geweldige rotsen van achter de coulissen langzaam aangerold, dreigend hem te verpletteren; en met de handen als roeper voor den mond, schreeuwt hij, een stem als een leeuw: »Is die aansluiting voor het licht daarboven haast klaar?* En mèt zingt hij, pathetisch galmend: «Vaterrr, du?« — en dan schopt hij een rotsstuk om. »Ziet u, dat staat nog niet vast. Als Brünnhilde vanavond een schok van schrik moet krijgen, op 't zien van Wodan, dan moet ze daartegen-óp kunnen springen ...«

En weer de lucht in: »laat de wolken zakken!«

De decorateur verbetert: »'t neveldoek, dat sluierdoek.«

»Komt 't haast ?«

Statig daalt een grauwe nevel neer ...

»Halt, niet lager. Haal 't nu weer op, en wacht u.»

Sluiten