Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijvoorbeeld, een lust om dien te zien plakken... Maar ze zijn zeldzaam, geloof me.

»Dat bestond vroeger óók niet... Vroeger had je baarden en snorren, zóó klaar, op linnen, en die plakten ze met gom op hun gezicht... Smakelijk werkie ... Zoo'n beetje spuug d'r op, dan kleefde het wel weer... En als 't gedroogd was, zoo hard als leer, bewaarden ze baarden en snorren in een dik boek, allemaal bij mekaar.

»Weet u wat de dames van me zeggen?» zei Bamberg aarzelend en een beetje blozend. — »De damesartiesten zeggen altijd: »0, Charles is geen man, laat die maar binnen komen.« Ik hoef niet eens aan hun kamer te kloppen.. .. Och, u begrijpt, dat moet wel zoo, als zij zich kleeden moet ik ze kappen onder de hand. .. Behalve natuurlijk mevrouw Van Eysden, die doet alles zelf, en móói meneer ... enfin dat weet u wel. In haar kamer zet ik de pruik maar neer — als ze er een noodig heeft wel te verstaan, — en dan heb ik er niet meer naar om te zien... Goddank ook, want ik weet toch al zoo'n half uur voor de eerste acte geen raad met mijn werk. Dan roepen ze me uit alle kamers tegelijk, en dan antwoord ik maar altijd: »Kom dadelijk bij u», maar ik bereken: die moet eerst op, dan die, en zoo help ik ze.... zenuwachtig maak ik me nooit, want ik krijg tóch immers de schuld als de artiesten te laat komen ....

»'t Schminken doen de artiesten zelf; dat hoort er zoo bij — al zijn er die er nooit mee opschieten, —

Sluiten