Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gepakt, in een rijtuig gestopt...: mazelen... Toen heb 'k 'm geregeld boeken geleend .. . Maar na een paar dagen kreeg ik t óók.... en toen stuurde hij m ij de mazelenboeken weer om te lezen ... Hij was als de dood voor besmetting.. . Zijn moeder, t goede mensch, stuurde me dan wel eens een lekkernijtje, en die moest h ij brengen ... Maar dan zette hij t schaaltje voor de deur, en al weer weg vliegende gilde hij: Marietje, hoe gaat 't nu met je? ■— Tóch was 't !n aardige jongen ...«

De jeugdige acteur Willem van Zuylen zat met een servet over de borst, alsof hij geschoren moest worden, lijdzaam te wachten, tot groote-oogen-opzetterij van grootpa s oudsten kleinzoon, Leendert die ook acteur worden moet, en die in zijn vier-, vijfjarig leventje al heel wat rolletjes gespeeld heeft — »met een onmiskenbaar talènt, meneer... je zoudt "m stelen 1 .. . O, dat wordt groot; kondig m maar vast aan in de krant« — zei de oudste Willem. — »Wèl, jong, wat heb je uitgevoerd vandaag?« — «Gespeeld van Pietje Puk, opa!« — Goed zoo. — O, en dan moet je 'm zien in de Twee Weezen! 'n Artiest; z'n oud-tante AlbregtEngelman zegt 't immers ookU

Ramberg kwam binnen; nü was hij echt de afstammeling van tooneelkappers èn goochelaars ...

Sluiten