Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

donker... Alle avonden spélen, soms nog gedoubleerd; dan treedt de eene helft van den troep in 't ééne stadje op, de andere in een plaatsje zoo ver mogelijk daar van daan.... En dan die uren en uren sporens in boemeltreinen, omdat sneltreinen er niet, of misschien éénmaal stoppen. Dan moeten de artiesten die in de eerste acte verschijnen en nogal wat te kleeden hebben, om er tijdig te zijn, vaak 's morgens vroeg al weg, en dan zitten ze daar maar in die groote gelagkamers met een enkelen handelsreiziger, ijverig rollen te leeren of te domineeren . ..

Vroeger was daar werkelijk in dat reizen door de provincie nog wel iets zoet-romantisch, in die tijden toen de troepen nog met den beurtschipper voeren —, en er zijn er genoeg die zich dit herinneren —, die lange, maar gemoedelijk gezellige uren in de roef, waar je samen je pijpjes rookte, je kaartje legde, je glaasje dronk, door 't durend samenzijn verbroederd met de passagiers, die nu en dan vergast werden op een komische voordracht, een zwaarwichtig brok uit drama s als De dood van Karei, Laurierboom en bedelstaf, — o, als 't dan begon: nZoo gaat 't al voorbij« —uit Moeder en Zoon, De Laster, en zelfs uit 't proza van

Menschenhaat en Berouw waarop dan graag een

fijn fleschje werd geschonken, ten teeken dat nu 'n liedje uit Lekain in Duplo geen contrabande meer was .. Dat waren nog die goede dagen toen acteurs en actrices andere gezichten, andere haren, andere kleeren, en

Sluiten