Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door hun kameraad den acteur, wiens naam boven aan 't program prijkte. En de regiseur, goede hemel, die had in zijn linkerhand 't boek, maar in de rechter... een revolver! Die angstige blikken toen daarheen van de figuranten... En in eens begonnen ze allemaal hard te wawawawen, brabbelig te praten, en de regisseur, de inspiciënt, de requisiteur, tante Koosje de kleedster, en de graven en baronnen, die om de coulissen waarden, brabbelden mee... Had ik 't niet gedacht: daar schóót de regisseur, twee, driemaal, en ze trokken de deur open, en omhelsden Sans-Gène.... En op 't tooneel zeiden ze, dat die kogels hen volstrekt niet verschrikt hadden, die schutters ook nota bene, en Sans-Gêne gelóófde dat....

Toen bleef 't heel lang leeg in 't gangetje.... En ik ging kijken in 't requisietenhokje, net een rommelkamer van een bazaar na Sinterklaas. Daar zag ik op tafel een antiek verguld inktstel, een kop en schotel »in stijl«, een roode parapluie, een veeren pen, een blad met Japansche kopjes, een sierlijken schotel met taartjes, fijn geslepen wijnglazen, stapeltjes linnengoed, kanten doekjes, zware gordijnen, leunstoelen, een

Smyrnaasch tapijt, een spiegel style empire weet

ik verder. En de requisiteur liet me zijn lijst zien, vier vellen groot formaat vol.

»Hoe komt u toch aan al die dingen?* — vroeg ik.

En met een minzaam glimlachje vertelde hij, dat dit nu eigenlijk z ij n zaak was; dat die mooie dingen

A

Sluiten