Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dandies bij 't buffet, die drinken, den pink met zware ringen vèr in de hoogte, drinken met kleine abstracte teugjes hun kwasten.

En de zwarte kelners draven rond met kittige passen, zeggend op den maat van hun stapjes: »kom-bij-u-menéér; da-de-lijk-bij-u-me-meer«, en roepend »zes kleintjes mèt, vier gewóón, en drie koffie 1«

De muzikanten zijn ook al gekeerd naar de zaal, loom-huiselijk redeneerend met elkaar, of 'n krant lezend, allen sigaren in den mond, één voor één wegsnappend naar de deur waar »Heeren« opstaat enkelen tokkelen op hun violen klassieke melodieën.

Als de orkestdirecteur 't tooneel opgaat, zwiept daar 't rumoerig pauze-geroes achter de coulissen. Deurtje voor deurtje klopt hij, en in vlug Fransch, Duitsch, Engelsch, Hollandsch vraagt hij één voor één de artisten wat 't zijn zal

Engelsche spectakelclowns zitten bij elkaar, bezig de gezichten te zwarten, in 't wit gestucadoorde celletje, midden tusschen 't rood en blauw en geel en koper en dierenhuiden, houten hammen, ratels, glimmende hooge-hoeden, een draaiorgel, en een rek met zilveren bellen, goud en oranje omstrengelde pilaren... En een meiske, 't gezichtje als pastel in de vuurroode haarwolk, 't slanke lijfje nauw geregen in een zwartfluweel travesti, zit bedrijvig op een keukenstoel in een hoek kleurige kwasten te knoopen en te krullen, wiegelend de glanzend verlakte rijlaarzen aan de beenen-

Sluiten