Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alwin

Dan gaat ze weer, als schroomde ze,

En telken avond komt ze weer !

Het hoofd gebogen zucht ze zeer En, als ik haar dan 'en liedje zing,

Zo zachtjes weg, zo'n eenvoudig ding,

Dan blinken er tranen in 't manelicht En ze staat maar te staren dat zwanewicht — Maar waarom lok ik haar nooit toch hierbinnen ? Rei van Bosmeisjes. Luid moet je lachen, om de lieve te

winnen!

Bosfee (mijmerend, half voor zich).

Maar luid-op-lachen kan ik niet :

Daar ligt op mij loodzwaar verdriet,

Alsof ik vroeger iets misdee

Rei van bosmeisjes. Vraag Alwin vergeten van dat wee. Bosfee (eerst voor zich, dan luider). En telkens, als ik

Teda zie,

Klinkt door mijn lied melankolie !

O blanke blonde in 't avondduister,

O waarom volg je niet mijn gefluister:

Druppeltjes vallen neer in de struiken, De nachtegalen slaan er en tjuiken En alles is toch zo vol melodie,

Totdat ik de lieve weer heengaan zie.

Rei van bosmeisjes. Wees maar vrolik, wacht maar af: 't Kindje zal komen,

Sluiten