Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Valk.

Het schijnt wel, want de brief is mcf het geld voor de plaatsing er hij zoo op 't oogenblik in de bus gevonden.

Wentink.

Dan moeten wij het plaatsen, natuurlijk. Zijn er geen ingezonden stukken ? Die hebben we in den laatsten tijd nog al gehad.

Valk.

Ja, maar die heb ik zelf allemaal geschreven. Je moet als redacteur aan alles denken. Dat staat goed in een krant als er veel ingekomen stukken in komen, 't Geeft zoo'n idéé van algemeene belangstelling in het blad. Als er dus niets ingezonden wordt, dan zorg ik er zelf voor. Dat is net als met de brieven van onzen eigen correspondent: die maak ik ook.

Wentink.

Zoo? Ik dacht ook al, wat lijken die Fransche en die Duitsche brieven op mekaar. Maar nu begrijp ik het. Maar aan dat zoodje hebben we hoogstens genoeg voor de halve krant.

Valk.

Nu, we hebben hier nog de buitenlandsche telegrammen (hij neemt een schaar en knipt een reep uit den Nieuwen Rotterdammer). Dat is nagenoeg een kolom — en verder (hij haalt een -papier uit zijn zak) hier Is mijn artikel over de koffiekan, die op het raadhuis gebruikt wordt. Wist je wel, dat dat een Romeinsche antiquiteit is? Wentink.

Die koffiekan een Romeinsche antiquiteit?

Valk.

Zeker. Maar het heeft me een razende moeite gekost om het te bewijzen.

Wentink.

Dat wil ik waarachtig wel gelooven, dat je daar moeite mee gehad hebt, want wil ik je eens wat zeggen. Valk? Die koffiekan heeft mijn grootvader, die koperslager was, eigenhandig gemaakt, en hij heeft hem aan het raadhuis present gedaan, toen hij in hec gild werd opgenomen.

Valk.

Weet je dat zeker?

Wentink.

O, secuur. Hij heeft het me zelf verteld.

Sluiten