Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Graaf Gortschakow. Als soldaat muntte hij uit door onberispelijke dapperheid. In den beginne ging deze nog gepaard met eene zekere hoeveelheid roemzucht, maar daarna loste zijne dapperheid zich op in zuiveren mannenmoed, dien hij beschouwde als de beste hoedanigheid van den krijgsman.

In November 1854 kwam Tolstoy te Sebastopol en bleef daar ook tot het einde der belegering. In Mei 1855 werd hij aanvoerder eener bergbatterij en op den 23 Augustus nam hij deel aan den voor de Russen zoo ongelukkigen slag aan de Tschornaja Rjetschka. Een van zijne toenmalige makkers bericht, dat Tolstoy gedurende dien tijd dc ziel van zijne omgeving was; gedurende zijne afwezigheid miste men hem en men was verheugd, als hij weer terugkeerde. Uit Simferopol kwam hij steeds terug met eene zedelijke landerigheid, want niettegenstaande alle goede voornemens had hij zich het losbandige leven nog niet geheel en al kunnen leeren ontwennen.

1 Iet oorlogsleven verhinderde hem niet zijne letterkundige werken voort te zetten. In dien tijd schreef hij: «Sewastopol im Dezember 1854», «Sewastopol im Mai 1855» en andere.

Naar men zegt, heeft Keizerin Alexandra bij het lezen van het eerstgenoemde werk tranen gestort en Keizer Nikolaas I bevolen, den jongen schrijver in het oog te houden en hem naar een minder gevaarlijke plaats over te plaatsen.

Toen op 8 September de Malachow Kurgan door de Franschen werd bestormd, nam Tolstoy deel aan de verdediging van Sebastopol en werd bij die gelegenheid als koerier naar Petersburg gezonden. Daarmede eindigde zijne militaire loopbaan.

Sluiten