Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik, genoeg van het lachen en van de scherts,

er is iets verschrikkelijks, iets vreeselijks, dat een ieder onzer na het leven wacht — de onvermijdelijke dood. Hoe laat zich daarmede verzoenen mijn verlangen naar de eeuwigheid, mijne liefde tot mijzelven, mijne eigenzinnige begeerte naar persoonlijk geluk?»

Een jaar later vinden wij Tolstoy wederom in het buitenland. Dezen keer had hij de reis met een bepaald doel ondernomen. In Jasnaja Poljana hield hij zich bezig met het onderricht der boerenkinderen en wilde nu ook eene school oprichten. Om die reden bestond het hoofddoel van ziine reis in het bestudeeren van scholen en methoden van onderwijs; tegelijkertijd wilde hij zich ook op de hoogte stellen van de weldadigheidsinstellingen en het gevangeniswezen. In Berlijn woonde hij lezingen bij van Dro ysen en Du Boi sReymond, bezocht musea en wijdde zijne aandacht aan de cellulaire gevangenis in Moabit. In Duitschland bestudeerde hij ook de Nijverheid- en Landbouwgenootschappen van Sc hulze-Delitzsch, en maakte hij kennis met Diesterweg. Op de Wart burg schreef hij in zijn aanteekenboek: «Luhter is groot.» Daarop reisde hij naar Dresden, bezocht onderweg scholen en maakte kennis met Berth. Auerbach, wiens geschriften destijds tot zijne lievelingslectuur behoorden. Van Dresden ging hij naar Kissingen ; reisde daarna door Italië, Zwitserland; bezocht Marseille, Parijs, Londen en Brussel. Gedurende dien tijd hield hij zich,bezig met de geschiednnis der opvoedkunde; hij las de geschriften van Fröbel, dien hij ook leerde kennen; van ISaco 11 en van R i e h 1. In Brussel kwam hij in aanraking

Sluiten