Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Anna Karenin» schreef hij ook in de eerste 15 jaren van zijn huwelijk. Deze roman verscheen 111 Katko.w's Russkv Wjestrik» en werd de oorzaak dat Tolstoy met dezen uitgever, die den roman wilde verbeteren en de strekking ervan naar zijne denkwijze veranderen, in ernstig geschil kwam en met hem brak.

«Krieg und Frieden» had Tolstoy in de eerste gelederen der russische schrijvers gebracht; op eene lijn met hem stonden slechts Turgenjew, Dostoj e w s k y , Ssaltykow-Schtschedrin en O s t r o w s k y. Zijn letterkundige roem was hem welkom en aangenaam en hij zeide: «al heb ik het niet tot-^artillerie-generaal gebracht, toch ben ik letterkundig-generaal geworden.» I lij was trotsch op zijn roem en gaf dat ook vrijmoedig toe. Hers zegt, dat Tolstoy geheel en al aristocraat was, en dat, hoezeer ook hij het gewone volk lief had, hij van de aristocratie toch altijd meer hield. De middelstanden echter waren hem onsympathiek.

Van dagbladen en tijdschriften houdt Tolstoy in het geheel niet. Als men hem vroeg, wat men behoorde te lezen, dan antwoordde hij: «de klassieken». Hierbij rekende hij ook Puschkin, van wien hij hield en van zijne prozawerken — namelijk *Die Hauptmannstochter» — zelfs meer dan van zijne gedichten. Over Goethe schreef hij: «Zijne fout bestaat hierin, dat hij slechts aan het schoone denkt en daarbij het zedelijke vergeet*, liet zedelijke houdt Tolstoy voor een onmisbaar bestanddeel voor ieder groot werk.

In het begin van 1870, nam hij zijn opvoedkundigen arbeid weder op, na andermaal een koemiskuur in Ssamara te hebben doorgemaakt, om zijne gezondheid

Sluiten