Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noemt, Die ons en de geheele wereld het leven geeft.

Om die reden ligt de beteekenis van mijn leven niet in mijn persoonlijk geluk, maar in de vervulling van den Wil van Hem, Die mij heeft gezonden; van een Wil, Die van mij vordert, dat ik de liefde in mijzelven en in andere menschen vermeerder.

Daarin bestaat mijn leven, mijn geluk en dat van alle menschen.

Mijn leven behoort niet aan mij, maar aan Hem; het stamt van Hem af en keert tot Hem terug.

Ik weet wie ik ben, wat ik moet doen en wat ik word. Wat kan ik meer verlangen?

Mijn leven en mijn geluk bestaan hierin, dat ik zal bouwen op den Vader en mij beijveren datgene te doen, waarvoor ik ben bestemd.

Dit is, op de eenvoudigste wijze uitgedrukt, de zin van de leer van Christus, zooals ik ze begrijp.

Gij zegt: «men kan niet op zijne eigene krachten bouwen, zich niet op zichzelf verlaten». Dat zijn woorden, die noch voor mij, noch voor u beteekenis hebben. Dat een mensch zich niet op zichzelf kan verlaten, kan een materialist zeggen, die zich den mensch voorstelt als een samenvoeging van werktuigelijke krachten, welke gebonden zijn aan de wetten, die de stof beheerschen; maar voor mij en voor ieder godsdienstig mensch is er eene levende Kracht, een goddelijke Vonk, die een ieder gegeven is en in ons leeft. God gaf aan mijn lichaam een deel van Zijn Wezen, met de hoop, dat het Zijn werk zal volbrengen. Hoe kan ik dat dan ook niet hopen ?

Sluiten