Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't Russische volk strijdt nooit tegen deze macht en wat het voornaamste is, deelt er nooit in, zoodat het hierdoor niet bedorven is.

Het beschouwt deze macht niet als een goed, waarnaar ieder mensch haakt, volgens de opvatting van 't grootste deel der overige volken van Europa (en ongelukkig ook enkele bedorvenen onder de Russen) maar altijd als een kwaad, waarvan de mensch zoo ver mogelijk moet blijven. Daarom verkiest de meerderheid van het Russische volk kwellingen van allerlei aard als gevolg van 't geweld, te verdragen, boven de verantwoordelijkheid aan 't bestuur deel te nemen. Zoodoende heeft de meerderheid gehoorzaamd, en gehoorzaamt nóg aan de regeering, niet omdat ze die niet omver kan werpen, waartoe hen de revolutionnairen willen bewegen, en zij neemt geen deel aan 't bestuur, niet omdat zij dat niet bereiken kan, waartoe hen de liberalen willen brengen, maar omdat zij de voorkeur geeft zich te onderwerpen aan 't geweld, boven de strijd daartegen — of de deelname eraan. Om deze redenen vestigde en handhaafde zich eene despotische regeering, dus de macht van de sterkste en van hen die tegen de zwakken en lijdzamen willen strijden, zich in Rusland.

De legende van het beroep op de Variags is stellig ontstaan nadat deze de Slaven overheerschtenen geeft zeer goed de positie weer die de Russen tegenover de macht innamen, zelfs vóór het christendom. «Wij willen niet mede zondigen door in de macht te deelen. Als u het geene zonde toeschijnt, kom en regeer ons!» 't Is deze wijze van 't begrijpen der macht die ons de gehoorzaamheid der Russen verklaart jegens de wreedste en dwaaste potentaten, dikwijls zelfs van vreemden bloede, bijv. van af Ivan IV tot Nikolaas II.

Zoo beschouwde vroeger het Russische volk de macht, in verhouding tot zichzelf en de meerderheid doet dit

Sluiten