Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene staat zou de vorming van een wereldmonarchie zijn _ waarvan 't bestaan de mogelijkheid van oorlog zou te niet doen. Maar alle pogingen om eene dergelijke monarchie te vestigen, van af Alexander van Macedonië en 't Romeinsche keizerrijk tot aan Napoleon, bereikten nooit het doel — de wereldvrede. Integendeel, zij werden de oorzaak van grootere bezoekingen voor de volkeren.

Daaruit blijkt dat de algemeene vrede niet kan verkregen worden door vergrooting en uitbreiding van de macht van Staten. Dit zou slechts bereikt kunnen worden door het tegengestelde: het afbreken van staten met hunne macht en geweld.

Vroeger bestond er wreed en verderfelijk bijgeloof, menschenoffers, brandstapels voor hekserij, godsdienstoorlogen, kwellingen ... en de mensch heeft zich van dit alles weten vrij te maken. Maar 't bijgeloof om de staat aan te zien als iets heiligs, blijft steeds den mensch overheerschen; en men brengt hieraan nog steeds opofferingen — die wreeder en verderfelijker zijn.

Dit bijgeloof steunt op het doen gelooven van de menschen uit verschillende streken, van verschillende zeden en belangen, dat allen slechts éen uitmaken omdat dezelfde macht over hen wordt uitgeoefend. En zij gelooven het, en zijn trotschtotdezevereenigingte behooren.

Dit bijgeloof bestaat reeds zoo lang, en wordt zoozeer gesteund, dat niet alleen zij, die er voordeel van trekken, als koningen, ministers, generaals, militairen en ambtenaren, overtuigd zijn dat het bestaan de versterking en uitbreiding van deze kunstmatige vereenigingen, het geluk uitmaken van de menschen die erin opgenomen zijn; maar deze menschen zelf zijn zoo gewoon aan dit bijgeloof dat zij trotsch zijn tot Rusland, Frankrijk of Duitschland te behooren — hoewel ze er totaal geen behoefte aan hebben, en het hun geen voordeel, slechts last brengt.

Wanneer deze kunstmatig bijeengehouden vereeni-

Sluiten