Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.dat zij niet de proef met de doode stof veroordeelen, maar .wel wanneer het experiment wordt genomen op het levende .plasma.

.Dan treedt hun weerzin op, en van af die grens schijnen .zij aan te nemen, dat plotseling het onderzoek niet is in het ,belang der wetenschap en met geleid heeft tot de belangrijke .ontdekkingen, die men haar toeschrijft."

De antivivisectionisten zijn meer bescheiden dan de schrijver vermeent, want zij beweren alleen dat de voorstanders der vivisectie in gebreke blijven aan te toonen dat zij niet langs andere methoden evenveel en waarschijnlijk meer hadden geleerd, dan door het offeren van millioenen dieren.

Niemand, allerminst de geneesheer betwijfelt het, dat er tallooze algemeene, door het experiment 1) vast te stellen wetten op biologisch 2) gebied bestaan, met andere woorden, typische reacties, die aan alle afzonderlijke individu's eigen zijn, omdat zij hun grond vinden in de gemeenschappelijke organisatie van al die individu's, maar het staat als een paal boven water, dat dergelijke wetten slechts gelden voor de grovere, alle levende wezens toekomende trekken der organisatie.

Waar de organisaties door hoogere ontwikkeling zich begonnen te differentiëeren, 3) houden de gemeenschappelijke wetten op. Hoe hooger georganiseerd eene diersoort is, des te grooter wordt het aantal der individueel mogelijke afwijkingen in de constitutie 4) van denzelfden soort-typus. Bij den mensch treedt de variabiliteit 5) der organisatie in zulk eene mate op den voorgrond, dat de op dier-experimenten gegrondveste algemeene pathologie 6) ons dikwijls geheel in den steek laat.

De strikte ontkenning van de absolute waarde van het dier-

1) proefneming.

2) het gebied van het leven.

3) uiteen te loopen.

4) gesteldheid.

5) veranderlijkheid.

6) ziekteleer.

Sluiten