Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lingen van Prof. Dr. BEHRING in de „Dcutschc Med. Wochenschrift" critiseert en onder anderen zegt: „De proeven van „BEHRING op konijntjes, die ik ook eens nam, toonden mij „het tegendeel van hetgeen hij mij bewijzen wilde en waren „door mij geëischt, alvorens ik den Heer BEHRING in mijne „kinderafdeeling de ziektebehandeling toestond, en daar de proe„ven zóó uitvielen, als ik meldde, staakte ik de voortzetting", dan is het waarlijk niet te verwonderen, dat er menschen zijn, die geen groot denkbeeld krijgen van de exactheid 1) der proeven en met huivering denken aan de arme dieren, die hiervoor geofferd werden.

De beschrijving die Dr. HESSEN ons, onder het opschrift: „Medicinische Pfaffen" in .die Zukunft" van 20 Juli 1901 geeft van de wijze, waarop men zich den naam „eines exacten Forschers" 2) kan verwerven, moge niet vrij van bitterheid en overdrijving zijn, maar een kern van waarheid bevat zij stellig.

Hij drukt zich als volgt uit: „Men heeft hiervoor slechts van „2—20 konijntjes, het stuk van een tot twee en een half mark „noodig. Dwaalt het konijntje, dat men het nieuwe middel inge„spoten heeft, als krankzinnig in het lokaal rond, dan is het „een opwekkend middel, een excitans. Ligt het weemoedig op „zijne zijde, neemt het stil en bescheiden afscheid van de „wereld, dan is het een kalmeerend middel, een nervinum, „narcoticum of hypnoticum. Siddert het en laat het zich koel „aanvoelen, dan is het een koortsdrijvend middel, een anti„pyreticum enz.

„Nu bepaalt men hoeveel milligram „geneesmiddel" pro kilo„gram konijntje, die werking heeft opgewekt; men vestigt het „oog nog eens — om aan alle eischen der gerechtigheid te „voldoen — op lever, hart, nieren, bloed enz. en de baanbrekende arbeid is gereed.

„Als het konijntje eens kon spreken! Maar evenmin als de „mensch een reageerbuisje is, zooals VOLKMANN zich eens treffend „uitdrukte, evenmin is hij een konijntje."

1) juistheid.

2) van een streng-wetenschappelijken natuuronderzoeker.

Sluiten