Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarom roept een uitwendige oorzaak in een bepaald orgaan, bijv. de long, van den eenen mensch eene zware ziekte te voorschijn, terwijl geheel dezelfde oorzaak, betzelfde orgaan van een tweeden, derden, vierden mensch geheel intact 1) laat, bij een vijfden, zesden en zevenden hetzelfde lijden maar in veel lichter graad opwekt en eindelijk bij een en denzelfden mensch op verschillende tijden dit orgaan de eene maal niet reageert, 2) een andere maal met kracht antwoordt?

Om bij een algemeen bekend voorbeeld uit het dagelijksch leven te blijven : waarom krijgen enkele menschen na het gebruik van aardbeien, anderen na het eten van garnalen een lastig, jeukend, snel optredend, maar spoedig verdwijnend huiduitslag, terwijl verreweg de meeste menschen deze voedsels zonder eenig nadeel verdragen?

De oplossing ligt in de verschillende prikkelbaarheid van een en hetzelfde weefsel of orgaan bij de verschillende menschelijke individu's of bij denzelfden mensch in verschillende tijden ; met andere woorden: in de specifieke natuur van de organische elementen en eenheden, die daarstellen, wat men in het dagelijksche leven „constitutie" pleegt te noemen.

Wat doen nu de bacteriologen?

Zij zoeken de oorzaak eer.er ziekte in de bacteriën waarvan zij de biologische eigenschappen trachten op te sporen, maar wil men een bruikbaar resultaat verkrijgen, dan moet het aangrijpings-object eene constante gegeven grootte zijn, de species mensch moet in hare afzonderlijke individu's, als gelijksoortig en op dezelfde wijze reageerende worden aangenomen.

Stuit de laboratorium-arbeider nu eens op een handtastelijk verschil in de reactie van twee individu's, zooals plaats kan hebben bij een krachtigen, door en door gezonden werkman en een verkommerden ziekelijken proletariër, zoo moet men het verschil tusschen deze beiden weder in bekende grootte uitdrukken en met zoeken en werken slaagt men hierin, maar

1) ongeschonden.

2) terugwerkt.

Sluiten