Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«derlei dingen meer, zou zoo'n mijnheer waarschijnlijk ook leelijk op zijn neus staan te kijken; even lachwekkend in mijne oogen zijn als ik 't in zijn vak voor hem ben. Wat je verder gelieft op te merken over je eigen neigingen, je gedoemd-zijn geen kunstleven te kunnen leiden ; mij dunkt kindlief, dit hebt je toch gemeen met de meeste dames van je kennis; de meesten van onzen stand hebben nog niet eens 't voorrecht, dat jij hebt om ettelijke avonden in de week je eigen menschen om je heen te verzamelen. Je hebt me toch uit vrije beweging getrouwd; 't is mijne schuld dus niet, als je je misschien gelukkiger hadt gevoeld aan de zijde van zoo'n gevoelsmensch, zoo n enthousiast, dan aan die van een practisch zakenman. Denkt je dan, dat 't voor mij prettig is, voor datgene wat mij nu interesseert, wat heel mijn leven in beslag neemt, nooit ook maar de geringste belangstelling bij joa aan te treffen.

O! ik eisch niet, dat je — zooals sommige vrouwen 't

kantoor van je man bezoeken zult, dat je je interesseeren zult voor zijne zaken; maar dat je tenminste eenigen weerklank zoudt geven op wat voor je wettigen echtgenoot zijn bestaan, zijn sfeer van bemoeiing, zijne zaken uitmaakt, dit zou toch een niet al te onbillijke eisch zijn. Toch moet ik mij zonder dat tevreden stellen. Is mijn hoofd vervuld van mijn arbeid, zijn mijne zenuwen gespannen door den loop van den wereldhandel, had ik behoefte een met mij harmonieërenden geest ^an te treffen, die samen de zorgen met mij deelt, dan vind — ik thuis eene vrouw, die droomt, dweept, zich vermeidt in kunst, altijd en eeuwig die „kunst" die mij in zulke gevallen

schier razend maakt. Dan klinkt me je eeuwig pianospel

hoe bewonderenswaardig, hoe mooi ik 't ook bij tijden vind als een saterlach in de ooren; dan zou ik wenschen, dat je een oogenblik mijne zorgen zoudt deelen, dat je belang steldet in mijne zaken, die ook jouw zaken zijn, waarvan wij leven, waaraan wij onze positie danken, waaraan (met eene aarzeling, als gevoelt hij sterk iets) misschien later kinderen uit ons huwelijk hun standpunt in de maatschappij zullen danken. O !

Sluiten