Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoet (zet 't op de tafel; hoog:) Mistigris, Mistigris.

joan. NU?

Dora (jongensachtig opziend), 'k Heb vroeger al zooveel gestudeerd. Speel ik dan niet mooi

voor je?

Joan. Ja, buitengewoon, [verwonderd) Zoo zuiver als water. Absoluut onbevangen. Maar zou je dan niet wat meer willen, kindje. Up 'n concert?

Dora. Op 'n concert! (ziet hem nu rechtuit lachend aan, als wist zij van haar plannen zelve 't best. Dringt zich dan tegen hem aan, is verloren in liefde). Stil.

Joan (begrijpt niet heelemaal, maar is sterk bekoord). Je bent lief... Ik vind je lief... Zoo (leidt haar nu loopend met zich). Kom hier ten. (—zij zitten nu geruimen tijd, halfliggend in een stille weelde op de canapé. Als zij zich losmaakt, ziet hij, dat haar japon b,j haar hals open is. Bij kust haar, zonder opzet en verdoofd,

lager).

Dora (zij is een oogenblik in het onzekere). Joan! (maar hij schijnt niet te hooren; is onrustig.)

Dora (afwerend). Joan! (met een plotselinge en ongemeene energie; hard). Dit niet. Dat wi ik niet.

H

i

Sluiten