Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij geluk voor ongeluk en ongeluk voor geluk aanzien. Hij weet hoe die vijand ze niet loslaten zal zonder al zijn krachten saam te trekken tot een uitersten wanhopigen strijd. Maar hij aanvaardt dien strijd. Hij ook zal ze niet loslaten, die de voorwerpen zijn zijner liefde. Afweren kunnen zij hem. Zijn leven verbitteren kunnen zij. Hem gansch alleen laten, allen, ook de besten en 't meest geneigden om hem te vertrouwen, ten slotte gemeene zaak maken met den vijand. In felle woede ontsteken; dreigen kunnen zij. Ten slotte ook 't leven hem ontnemen. Maar zijn onuitputtelijke, alles vergevende liefde verkoelen, dat kunnen zij niet. Hem bewegen om hen los te laten en in hun verwijdering van den Vader te berusten, dat kunnen zij niet. En 't laatste woord, waarmeê de stervende aan 't kruis de aarde verlaat: „Het is volbracht", 't zet de kroon op een leven, dat van 't begin tot het einde bezield wordt door één verlangen, zich in dienst heeft gesteld van één doel: Der wereld tot een levend getuigenis te zijn van een Liefde, die alles dragen en alles geven, maar niet vermoeid ol tot wijken gebracht worden kan; die

Sluiten