Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongeloovige socialist het hoofd eerbiedig voor Christus. In De Roode Duivel, een orgaan uit de vlegelperiode van het socialisme, werd de gek gestoken met alle geloof, God en hemel waren niets dan materiaal voor venijnige grappen, maar tevergeefs zoekt men in dat blad naar één woord, dat Christus smaadt of kleineert. Zelfs de ongeloovige socialist voelt: Christus is mijn man! Vooral in de vroegere propagandaspeechen en geschriften werd Christus herhaaldelijk de groote socialist genoemd. Met een beroep op zijn woord vonniste men de huidige maatschappij, mede op zijn Evangelie grondde men het socialistische ideaal, en in zijn naam riep men de Christenen op om mede te strijden onder de Roode Vaan. Nog leeft onder vele socialisten de meening, dat een Christen, die tegenover het Socialisme onverschillig of vijandig staat, de ware Christen niet is.

De Bond van (orthodoxe) Christensocialisten in ons land leert, dat men het Socialisme moet aanvaarden, wijl men Christen is. De meesten zijner woordvoerders achten het verzet van zoovele medechristenen tegen het Socialisme een gevolg van gebrek aan Christelijken zin. Dit maakt hun

13

Sluiten