Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pronkzucht, zinnelijkheid en genotzucht in de hand werkt.

Het godsdienstig leven ontbreekt het meest bij de allerrijksten en allerarmsten; het bloeit het krachtigst bij de menschen, die door niet al te zwaren arbeid het brood huns bescheiden deels, bij bestaanszekerheid de rustige stemming hebben, de zielekalmte, waarin wij de waarheden van de godsdienst het zuiverst ervaren.

De Christensocialist brengt de individueele met de sociale hervorming in nauw verband. Naast den strijd voor maatschappelijken welstand, verwaarloost hij niet de persoonlijke zielezorg, de zedelijke opvoeding. Hij eischt, dat de krachtige socialistische strijder ook zedelijk sterk zij. Vooral een strijder moet zichzelf overwonnen hebben. De zedelijke verheffing door persoonlijke zelfvorming mede door het godsdienstig gemeenschapsleven der kerk is voor de komst van het Socialisme noodzakelijk. Het extreme individualisme eischt: Hervormt uzelf en de betere samenleving komt vanzelf. De Marxist poneert: Een nieuwe samenleving schept nieuwe menschen. De Christensocialist merkt op, dat in beide gevallen het gevolg

Sluiten