Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zout, dat het bederf in staat en kerk weerde. Langs verschillende wegen trekken Christendom en Socialisme op tegen de bestaande orde van zaken, beide zijn oproerige machten, beide strijden voor een nieuwe orde. Zij werken op verschillend terrein tegen hetzelfde kwaad. Het Christendom op het gebied van het innerlijk leven tegen de persoonlijke zonde, het Socialisme op het terrein van het uiterlijk leven tegen het kwaad van het sociale onrecht. Door hun gemeenschappelijken vijand zijn zij natuurlijke bondgenooten.

Nog meer uit Jezus' geheele leven dan uit zijn prediking blijkt zijn waardeering van elk menschenleven. Zelfs de melaatsche was hem niet een stuk levende vuiligheid maar een broeder, een zondaar niet een verloren en veracht, maar een verdwaald en ongelukkig wezen. Sterk haatte Hij de zonde, sterk was zijn liefde voor den zondaar. Hij was de heiland der schare, het rapaille der Joodsche samenleving, het mindere volk, zooals wij ondanks 19 eeuwen van Evangelieprediking nog altijd zeggen.

De armen in het Evangelie zijn niet alleen de

Sluiten