Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voortvloeien, geeft inderdaad iets. Iedere principiëele uiteenzetting van zaken moet vroeger of later eenen machtigen invloed uitoefenen en hierdoor ten slotte, blijken, zeer praktisch te zijn. Maar, er bestaat geen aanleiding voor hen, wier studie en sympathie op een geheel ander terrein liggen om zich onder zulke omstandigheden speciaal met d i t onderwerp bezig te houden.

vraagstukken — dit was het tweede bezwaar

zijn niet rijp voor discussie.

Het gaat niet aan een artikel uit eene belijdenis en een staatkundig program tegenover elkander te stellen. Zij vertegenwoordigen twee zeer onderscheiden stadiën in de ontwikkeling der waarheid.

Om goed te discussiëeren en niet bloot te staan aan allerlei drogredenen, plaatse men belijdenis tegenover belijdenis, beginselen tegenover beginselen en stelsel tegenover stelsel.

Er zijn, namelijk, steeds in de ontwikkeling en uiteenzetting der waarheid deze drie stadiën :

i°. De Kerk vat in hare belijdenis als in een brandpunt samen wat te dezer of te dier zake in de Heilige Schrift wordt geleerd. ö

2°. Uit die b e 1 ij d e n i s worden daarop de beginselen afgeleid die haar vruchtbaar maken voor het leven en haar tot heerschappij brengen op ieder terrein des levens, niet het minst ook bij het wetenschappelijk onderzoek.

3°. Naar en met die beginselen wordt dan al naar het geval meebrengt de theorie gevormd, het program uitgevaardigd, het stelsel opgebouwd.

1 laatst men nu eene geloofsovertuiging tegenover een stelsel dat de vrucht van veel nadenken en veel onderzoek is, dan geraakt men licht in verwarring en geeft men aanleiding tot allerlei verkeerde gevolgtrekkingen. Men krijgt dan, om een voorbeeld te noemen, eene merkwaardige gevolgtrekking als de volgende : de overheid bevordert het Koninkrijk van Christus het best door er zich niet mede in te laten.

Sluiten