Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den e i s c h, dat zijne tegenstanders, nu hij eindelijk aanleiding vindt zich op de vroeger aangegeven wijze over de zaak in kwestie uit te laten, d i t betoog uitsluitend als authentiek en documentair bewijsstuk zullen aanmerken.

Had Dr. Kuyper niet in hetzelfde verband gezegd dat „eene principiëele uiteenzetting van het vraagstuk èn met het oog op de Historie èn met het oog op de tijdsomstandigheden èn met het oog op de toekomst niet mocht ontbreken" en hiermede te kennen gegeven dat in zijn betoog wel degelijk ter sprake zou komen wat met de 1 heologische zijde van het vraagstuk, waarin wij belangstellen, in verband staat, wij zouden op grond van hetgeen de aanhef te lezen geeft, de uitvoerige uiteenzetting voor een verkiezingsmanoeuvre hebben gehouden, die geheel voor zijne rekening moest worden gelaten.

Immers: indien het geheele verschil tusschen ons en Dr. Kuyper neerkomt op hetgeen hij hier zegt en ïntimeert, laten wij de verdere behandeling van deze zaak gaarne over aan hen die behagen hebben in woordenstrijd, aan hen, die er op uit zijn een mensch in zijn eigen woorden te vangen, en aan hen, die hetgeen nabij ligt voorbijzien, om twintig jaren en meer terug te gaan, ten einde zich aan een minder gelukkig gekozen uitdrukking van een tegenstander te goed te doen !

Zóó staat de zaak, echter niet.

Het staatkundig gevoelen van Dr. Kuyper is bekend.

Men kan het evengoed uit „Soevereiniteit in eigen kring" als uit „Ons Program", evengoed uit „Ijzer en leem" als uit „niet de Vrijheidsboom maar het Kruis", „de Stonelezingen" of wat dan ook, dat hij vroeger of later schreef, afleiden. Dat gevoelen raakt de belijdenis vooral op het punt van de roeping en de bevoegdheid der Overheid, alsmede van d e ken bronnen waarvan zij zich heeft te bedienen.

Men zegt dat een dierkundige uit een brokstuk van

Sluiten