Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nathan.

Wis, een schoone titel!

Maar Sultan, voor ik mij aan u vertrouwe Vergunt ge wel dat 'k een verhaaltje u ga vertellen ?

Saladin.

Waarom niet? Ik ben altijd Een vriend daarvan geweest, mits altijd goed verteld.

Nathan.

Ja goed vertellen dat is nu Juist niet altijd mijn zaak.

Saladin!

In oude tijden leefde een man in 't Oosten

Die eenen ring van onschatbaren prijs

Uit lieve hand bezat. De steen was een

Opaal, waarin wel honderd kleuren speelden,

En daarbij had hij de geheime kracht

Bij God en mensch bemind te maken wie

Hem slechts in dit vertrouwen droeg. Wat wonder

Dat hem de man in 't Oosten nimmer van

Zijn vinger deed, en ook de voorzorg nam

Dat eeuwig 't kostbaar pand aan zijn geslacht

Zou blijven? Naamlijk zoo. Hij liet den ring

Na aan den meest geliefde zijner zonen;

En stelde vast, dat deze wederom

Den ring moest geven dien van zijne zonen

Die hem de liefste was; en steeds de liefste,

't Zij oud of jong, slechts door den ring alleen

Het hoofd, de vorst van heel 't geslacht zou wezen.

Versta mij Sultan.

Sluiten