Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het recht hier spreken. Gaatl Zoo zeide de Bescheiden rechter.

Saladin.

God! God!

Nathan.

Saladin!

Zijt ge u bewust dat gij die wijzere Die rechter van de toekomst zijt?....

Saladin.

(die op hem aankomt en zijn hand grijpt)

Ik stof?

Ik niets? O God!

Nathan.

Hoe nu? Wat scheelt u Sultan?

Saladin.

De duizend jaren, Nathan! van uw rechter Zijn nog niet om. Zijn rechterstoel is niet De mijne! Ga, ja ga, maar wees mijn vriend. —

Tot zoo ver Lessing en zijn Nathan. Dat pakt, niet waar? Dat maakt indruk. Dat overtuigt.... ten minste wanneer men niet reeds een gevestigde overtuiging heeft, die ook tegen de aanvallen van zulk een genialiteit bestand is. Lessing hoopte, gelijk ik reeds opmerkte, dat er onder de duizend lezers van zijn Nathan althans één mocht zijn die er door leerde twijfelen aan de waarde en de waarheid van zijn godsdienst boven anderen. Aan het slot van de inleiding tot het kunstwerk zegt K. Goedeke (Leipziger

Sluiten