Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de geschiedenis der Zending dat trouwens leert en bewijst.

Hiermee is niet gezegd dat alle belijdenissen gelijk zijn en men dus even goed Luthersch als Gereformeerd of Roomsch kan zijn. Hier is zonder twijfel verschil in leer en leven, dat alleen door den oppervlakkige of onwetende kan worden ontkend. Maar is de strijd tusschen de verschillende belijdenissen der Protestantsche Christenheid in onze dagen wel zoo erg, om daar altijd weer op terug te komen? Ik meen van niet. Er is, dunkt mij, in den boezem der verschillende kerkgenootschappen zelf veel meer strijd dan strijd tegenover andere belijdenissen. Hier en daar mag wat plaatselijke jalousie bestaan, maar dat raakt gemeenlijk de belijdenis niet. De tijden zijn voorbij dat de Lutherschen door de Gereformeerden om des geloofs wil vervolgd werden of omgekeerd. Hiermee vervalt eigenlijk de vraag: of wij onzen strijd naar de Heidenwereld moeten overbrengen?

Tusschen Roomsch en Protestantsch blijft altijd de klove gapen omdat de Roomsche kerk geen Christelijke kerk buiten zichzelf erkent. Zij noemt zich in haar afgoderij de „alleen zaligmakende" en moet dus krachtens haar wezen onverdraagzaam zijn. Zij mag en kan ons kerkbegrip niet aanvaarden, want doet zij dat dan geeft zij feitelijk zich zelf prijs. Voor haar is eigenlijk de Protestant een veel gevaarlijker verschijnsel dan de heiden, gelijk de Jood den Samaritaan, die hem verwant was, lager stelde dan den heiden, die hem volkomen vreemd was.

Sluiten