Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechter conditie komt dan hij was. Beweert iemand dat hij er dit voor over moet hebben, dan vraag ik wat de praktijk des Christendoms hier leert omtrent zulke offers en of wij hier ook niet iemand den weg zullen trachten te banen, wanneer zijn hart neigt naar overgave aan den Christus. Heeft niet de Heer zelf door weldaden van allerlei aard het kleingeloof geholpen? Maar laat ons nu nagaan welke moeilijkheden er alzoo voor den Inlander ontstaan.

Alle „huishoudelijke belangen" der desa's worden geregeld naar de beginselen van het Mahomedaniome, zooals dat op Java wordt gekend. Wie zich daarover verbaast en het misschien niet gelooven kan, die wete dat in de Indische Staatsbladen van 1878 N° 47 en 1883 N° 229 o. a. dit wordt bepaald: „Elk desa-hoofd heeft een plaatsvervanger en wordt bijgestaan door mindere hoofden en beambten en den Mahomedaanschen dorpspriester, die met hem het desabestuur vormen".

Daar deze priester door den overgang van een zijner dorpsbewoners finantiëel zeer geschaad wordt omdat hij dan niet de kerkelijke belastingen, de giften bij besnijdenis, trouwen, lijkdienst, echtscheidingen en weer nieuwe echtverbintenissen enz. ontvangt, bevindt zich de Christen natuurlijk in een hem vijandige atmosfeer.

Zoo verliest hij bijv. bij zijn overgang tot het Christendom zijn eigendoms- en erfrecht. Mr. F. L. Anthing >) deelt daaromtrent het volgende staaltje mee: „Op een land te Meester Cornelis werd aan

i) Mededeelingen omtrent de Evangelisatie in het West. deel van Java.

Sluiten