Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarom zijn de menschen toch zoo bang om in geestelijke dingen van loon of vergelding te spreken, die dikwijls als bij het kleinste bewijs van liefde en offervaardigheid hunnerzijds de klacht aanheffen dat „ondank 's werelds loon is"? Wel begrepen eigenbelang mag ook een drijfveer zijn van ons handelen, te meer omdat, naarmate wij terug ontvangen op ons geven, wij daarna weer des te overvloediger zullen kunnen geven. Onze ontvangsten zijn kapitaalvermeerdering en de meerdere rente komt weer anderen ten goede. In het Godsrijk is het aldus: God had ons het eerst lief, openbaarde en schonk ons die liefde in Jezus Christus, zijn eeniggeboren Zoon en vernieuwde ons hart door zijn Heiligen Geest. Toen deelde Hij ons gaven en talenten mee, om er door te bewijzen dat „Christus liefde ons zoo dringt", en ten slotte loont Hij die trouw alsof niet alles van Hem zelf was uitgegaan. Hoe grooter trouw hoe meer loon, hoe meer arbeid des te meer vrucht, ook voor ons zelf. Dat geldt van iederen arbeid in het Godsrijk, bovenal ook van den arbeid der Zending.

Warneck noemt de Zending de overzeesche politiek van de Kerk, en zegt: gelijk de mogendheden met koloniën, zooals Nederland, Engeland enz. rijk zijn geworden door die koloniën, zoo wordt ook de gemeente, die Zending drijft, door de koloniën in de heidenwereld zelf rijk, rijk natuurlijk in geestelijke goederen, in schatten, die door mot of roest niet verteerd worden, die de dieven niet graven of stelen.

In die gedachte wil ik spreken over de vruchten

Sluiten