Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houden, als ten minste die anderen niet de allernaaste!) zijn, persoonlijk bij ons leed betrokken? Dan gaat het immers gemeenlijk zoo, dat wij dag en nacht met ons zelf bezig zijn, dat niemand natuurlijk ooit zóó zwaar een kruis droeg als wij, dat niemand ooit zóó veel te lijden had als wij? Over onze smart loopt ieder gesprek; daarop komen wij telkens weer terug.... „natuurlijk", zegt de mensch, die meent dat hij zichzelf de naaste is.... En ziet nu onzen Christus 1 Hij wist het dat zijn tijd gekomen was, dat Hij uit de wereld zou gaan tot den Vader. Hij wist het wat vreeselijken weg Hij gaan moest. Nog maar weinige oogenblikken en zij zullen aan Hem, den reine, den teedere, den fijn gevoelende, de handen slaan met ruw geweld en toch, heel dien

avond, die aan den donkersten nacht in de wereldgeschiedenis voorafgaat, houdt Hij zich bijna onafgebroken bezig met de zijnen. Om hen is Hij bekommerd, voor hen beeft zijn hart, voor hen moet Hij

zorgen, ook nog in deze ure zóó lief had Hij de

zijnen „tot aan het einde", zoo lief dat Hij om hen eigen smart en leed ter zijde stelt.

In het huis van een vriend te Jeruzalem is het Paaschmaal in gereedheid gebracht. Daar zijn ze aan den disch, halfzittend, half liggend naar Oostersch gebruik, met den linkerarm het lichaam steunende. De Meester in het midden, vlak naast Hem Johannes, aan den overkant Petrus, dichtbij ook Judas Iskarioth en zoo verder het heele twaalftal, voor het laatst vanavond voltallig; want er is een bij, die zich hier

Sluiten