Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn in Israël, en zij.... wat zouden zij dan wezen .

Ieder van hen wil de eerste, de grootste zijn

zij twisten er over.... er vallen misschien harde woorden, want als het eigen „ik" er bij te pas komt, spaart men zelfs zijn allerbeste vrienden niet..... En zwijgend, zoo stel ik het mij voor, luistert Hij toe de Meester, zwijgend en met weemoed m het hart, zwijgend en teleurgesteld dat zijn onderwijs nog zóó weinig vrucht had gedragen, zwijgend en verbaasd, dat ook nog in deze ure zulk een onderwerp door hen behandeld kan worden, terwijl zij het Hem toch moesten aanzien dat doodsgedachten zijn ziel bezighouden.

Opeens staat Hij op van tafel en nu is de beurt van te zwijgen aan de jongeren. Er ontstaat groote stilte, zooals er aan een tafel, waar velen in druk gesprek waren, plotseling komen kan. Wat zou de Meester gaan doen, zoo vraagt hun oog. Dat oog volgt Hem met steeds klimmende verbazing als Hij zijn opperkleed aflegt, zich omgordt met een linnen doek, een waschbekken neemt, daar water in doet en begint den zijnen de voeten te wasschen. Het blijft doodstil in de Paaschzaal, totdat Hij aan Simon komt, die eerst zich verzet, maar daarna toegeeft.... het blijft daarna weer stil, totdat Hij zich weer aan tafel heeft neergezet en zelf het woord neemt voor een les, die zij nooit weer moesten vergeten. „Weet gij wat Ik u gedaan heb? Gij noemt Mij „Meester en Heer" en zegt recht, want Ik ben het ook. Indien

dan" Ik, uw Heer en Meester u de voeten gewasschen

Sluiten