Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe zou Hij dan den bidder niet verhooren ? Hoe zou Hij dan het offer niet aannemen, het offer der gebeden en smeekingen van den Hoogepriester der menschheid? Hij zendt zijn Engel der verhooring en de Lijder is sterk.

Hij is verhoord geworden. Laat ons dat toch vasthouden! Zij geeft zooveel troost, die gedachte. O, ik weet dat er ook menschen zijn, die troost putten uit de gedachte, dat zelfs de reine Jezus niet zou zijn verhoord geworden, hoe vurig en dringend Hij ook smeekte, waar Hij immers, zeggen zij, toch den kelk moest drinken en in den dood moest gaan. Maar dat lijkt mij een even magere troost als die wij in ons leed vinden door de gedachte dat er nog anderen zijn, die lijden evenals wij. Reeds de oude latijnsche dichter zong: „klein is de troost uit het lijden van anderen". Zeker, het zet ons neêr, het te weten, dat wij het niet alleen zijn, die dragen en dulden. Het dringt het oproerige: „waarom ik nu juist" van de lippen terug .. . maar eigenlijke troost is er toch bitter weinig in te vinden. En als ik in Gethsemané mijn Heiland mij moet denken als een biddende, die met ledige handen weerkeert, of alleen weerkeert met de gedachte: het is niet anders — ik moet mij schikken — de Vader wil het... dan ga ik heen uit Gethsemané, met diep medelijden in mijn ziel voor Hem, maar niet met dankbaarheid, omdat daar ook voor mijn zaligheid gebeden is.

De kelk, waarvan Hij sprak, was de doodsangst, die op zijn ziel gevallen was, het gevoel zijner God-

Sluiten